Aardbeisnijbonen

"Owja, shit! Moet ook nog groenten hebben" denk ik altijd als ik al bij de kassa van de supermarkt sta. Ik houd niet van groenten maar in het kader van "2 ons groenten" en een gebrek aan weerstand eet ik het toch maar zo af en toe. Wel met lange tanden.
En altijd hetzelfde. Broccoli, bloemkool en peultjes.
Het begint wel altijd heel positief: "Vandaag ga ik wat anders eten. Variëren."
Dan loop ik de supermarkt binnen. En je kan er niet omheen. Het eerste waar je soms bijna letterlijk tegenaan loopt is die grote stal met groenten. En t is altijd bijgevuld. Voor melk, brood en waspoeder moet je soms de volgende dag terug of twee blokken verder naar de andere Ap maar groente is er altijd. Dus daar sta ik, met mijn mandje en mijn goeie gedrag.
Snijbonen? Neej, boring en smakeloos. Spruitjes? No Comment. Spinazie? I'd rather not.
Thuis aangekomen blijkt er dan toch een wit of groen boompje in m'n boodschappen te zitten.
En dan komt het eten. Volgens mij is er niemand op de wereld die zo snel z'n groenten op heeft als ik. Met veel ketchup welteverstaan, of een kaassaus. Hoe minder je de groenten proeft, des te beter het smaakt.
Het zijn eigenlijk ook voornamelijk de 'gezonde' groenten die ik niet lust. Met paprika en komkommer en alles wat je niet kan definiëren alszijnde groenten of fruit heb ik geen moeite. En fruit vind ik al helemaal top.
En daarom pleit ik voor meer fruit-groente combinatie's. Aarbeisnijbonen en andijviebananen. Probeer dat maar eens te laten staan.